راهنمای بیماری‌ها و علائم

آب‌سیاه یا گلوکوم (Glaucoma) نام گروهی از بیماری‌های چشمی است که با آسیب پیشرونده عصب بینایی می‌توانند باعث کاهش میدان دید و در صورت کنترل نشدن، نابینایی غیرقابل‌برگشت شوند. شایع‌ترین نوع گلوکوم معمولاً در مراحل اولیه هیچ علامت واضحی ندارد و بیمار ممکن است زمانی متوجه مشکل شود که بخشی از دید محیطی خود را از دست داده است. افزایش فشار داخل چشم یکی از مهم‌ترین عوامل خطر گلوکوم است، اما فشار چشم بالا به‌تنهایی به معنی گلوکوم نیست. بعضی افراد با فشار بالا هرگز دچار آسیب عصب بینایی نمی‌شوند و در مقابل، نوعی از بیماری به نام «گلوکوم با فشار طبیعی» می‌تواند در افرادی ایجاد شود که فشار چشم آنها در محدوده معمول قرار دارد. هدف اصلی درمان، پایین آوردن فشار چشم تا سطحی است که احتمال پیشرفت آسیب عصب بینایی کاهش پیدا کند.

آب مروارید کدر شدن عدسی چشم است و معمولاً به‌تدریج باعث تاری دید می‌شود. وجود این نشانه‌ها به‌تنهایی تشخیص قطعی را ثابت نمی‌کند و علت‌های دیگری نیز ممکن است علائم مشابه ایجاد کنند. زمان شروع، یک‌طرفه یا دوطرفه بودن علائم، درد، تب، ترشح، تغییر شنوایی یا بینایی و سابقه آسیب، در تشخیص نقش دارند. معاینه توسط پزشک یا متخصص مربوط و گاهی آزمایش یا تصویربرداری برای روشن‌شدن علت و انتخاب درمان لازم است.

آبسه اطراف مقعد تجمع چرک در بافت اطراف مقعد است و می‌تواند درد ضربان‌دار، تورم، قرمزی و تب ایجاد کند.\n\nاین وضعیت ممکن است بدون درمان مناسب بدتر شود و ارزیابی سریع نیاز دارد. وجود این نشانه‌ها به‌تنهایی تشخیص قطعی را ثابت نمی‌کند و علت‌های دیگری نیز ممکن است علائم مشابه ایجاد کنند. بررسی سریع حضوری اهمیت دارد، زیرا شدت علائم، روند تغییر آن‌ها و معاینه می‌تواند در تصمیم‌گیری درمانی اثر بگذارد. تیم درمان بر اساس وضعیت عمومی، علائم همراه و در صورت نیاز آزمایش یا تصویربرداری، علت را ارزیابی می‌کند.

آبسه پستان تجمع چرک ناشی از عفونت است و معمولاً به ارزیابی و درمان بیمارستانی نیاز دارد. وجود این نشانه‌ها به‌تنهایی تشخیص قطعی را ثابت نمی‌کند و علت‌های دیگری نیز ممکن است علائم مشابه ایجاد کنند. تغییرات پستان، مانند توده، درد، ترشح، تغییر پوست یا نوک پستان، علت‌های گوناگونی دارند و از روی لمس یا ظاهر به‌تنهایی نمی‌توان آن‌ها را تشخیص داد. پزشک با معاینه و در صورت نیاز تصویربرداری یا نمونه‌برداری، علت را روشن و دربارهٔ پیگیری یا درمان تصمیم می‌گیرد.

آبسه دندان (Dental Abscess) تجمع چرک ناشی از عفونت باکتریایی در داخل دندان، اطراف ریشه یا بافت لثه است. پوسیدگی عمیق دندان، ترک یا شکستگی دندان و بیماری‌های لثه از مهم‌ترین زمینه‌های ایجاد آن هستند. درد ضربان‌دار دندان، حساسیت به فشار یا جویدن، تورم لثه یا صورت، مزه بد دهان و گاهی تب از علائم احتمالی‌اند. آبسه دندان برخلاف بعضی دندان‌دردهای گذرا معمولاً خودبه‌خود درمان نمی‌شود و نیازمند درمان دندان‌پزشکی است. درمان اصلی، از بین بردن منبع عفونت است؛ برای مثال با تخلیه آبسه، درمان ریشه یا کشیدن دندان غیرقابل‌حفظ. آنتی‌بیوتیک برای همه آبسه‌های دندان ضروری نیست و به‌تنهایی جای درمان دندان را نمی‌گیرد. ADA و CDC توصیه می‌کنند در بسیاری از عفونت‌های موضعی، درمان قطعی دندان‌پزشکی در اولویت باشد و آنتی‌بیوتیک بیشتر زمانی مطرح شود که عفونت منتشر شده یا علائم سیستمیک مانند تب و بدحالی وجود داشته باشد.

آپاندیسیت التهاب آپاندیس است و معمولاً به ارزیابی فوری نیاز دارد، زیرا تأخیر می‌تواند خطر پارگی و عفونت داخل شکم را افزایش دهد. درد ممکن است ابتدا اطراف ناف شروع شود و سپس به پایین و سمت راست شکم منتقل شود، اما الگوی درد در همهٔ افراد یکسان نیست. تهوع، کم‌شدن اشتها، تب، استفراغ و بدترشدن درد با حرکت یا سرفه می‌تواند همراه آن باشد. درد شدید یا رو به افزایش شکم را نباید با یک ارزیابی آنلاین یا مراقبت خانگی ساده به تأخیر انداخت.

آپنه انسدادی خواب باعث توقف و شروع تکراری تنفس در خواب می‌شود و با خواب‌آلودگی روزانه و خطرهای قلبی‌عروقی همراه است. وجود این نشانه‌ها به‌تنهایی تشخیص قطعی را ثابت نمی‌کند و علت‌های دیگری نیز ممکن است علائم مشابه ایجاد کنند. شدت و الگوی علائم، سابقه بیماری‌های زمینه‌ای، فعالیت بدنی و عوامل خطر در ارزیابی این مشکل مهم‌اند. پزشک با معاینه و در صورت لزوم نوار قلب، آزمایش خون، بررسی تنفس یا تصویربرداری، علت را مشخص و گزینه‌های درمان را متناسب با فرد انتخاب می‌کند.

آپنه خواب اختلالی است که در آن تنفس هنگام خواب بارها کم یا متوقف می‌شود. خروپف بلند، مکث تنفسی که توسط دیگران دیده می‌شود، بیدارشدن با احساس خفگی، خواب‌آلودگی روزانه و سردرد صبحگاهی می‌توانند از نشانه‌های آن باشند. آپنه خواب می‌تواند بر کیفیت خواب، تمرکز، فشار خون و ایمنی روزانه اثر بگذارد. تشخیص به شرح حال و اغلب بررسی خواب نیاز دارد و با یک پرسش‌نامه یا فقط خروپف نمی‌توان آن را قطعی دانست.

آترواسکلروز تجمع پلاک در دیواره شریان‌هاست که می‌تواند جریان خون را محدود و خطر سکته قلبی یا مغزی را افزایش دهد. وجود این نشانه‌ها به‌تنهایی تشخیص قطعی را ثابت نمی‌کند و علت‌های دیگری نیز ممکن است علائم مشابه ایجاد کنند. شدت و الگوی علائم، سابقه بیماری‌های زمینه‌ای، فعالیت بدنی و عوامل خطر در ارزیابی این مشکل مهم‌اند. پزشک با معاینه و در صورت لزوم نوار قلب، آزمایش خون، بررسی تنفس یا تصویربرداری، علت را مشخص و گزینه‌های درمان را متناسب با فرد انتخاب می‌کند.

آرتروز یا استئوآرتریت بیماری مفصلی شایعی است که در آن ساختارهای مفصل به‌تدریج تغییر می‌کنند و می‌توانند باعث درد، خشکی، محدودیت حرکت و گاهی تورم خفیف شوند. زانو، لگن، دست‌ها و ستون فقرات از محل‌های شایع درگیری‌اند. درد مفصل همیشه به معنی آرتروز نیست. مفصل بسیار گرم و متورم، تب، درد ناگهانی شدید یا ناتوانی در تحمل وزن می‌تواند نشانهٔ مشکل دیگری باشد و نیاز به ارزیابی زودهنگام دارد.