دانروبیسین

دانوروبیسین در درمان اریترولوسمی ، لوسمی حاد لنفوبلاستیک، لوسمی حاد میلوسیتیک و لوسمی حاد منوسیتیک به کار می رود. همچنین مصرف آن در درمان نوروبلاستوما، لنفوم های غیر هوچکینی، سارکوم اوینگ، تومور ویلمز و لوسمی مزمن میلوسیتیک توصیه شده است.

دانوروبیسین در فاز S تقسیم سلولی فعال است اما در چرخه سلولی به طور اختصاصی عمل نمی کند، با اتصال به DNA باعث مهار ساخت DNA و RNAمی شود.

به سرعت در بدن منتشر و به ویژه در کلیه ها، طحال، کبد و قلب به صورت تغییر نیافته و متابولیت جایگزین می شود. از سد خونی – مغزی عبور نمی کند. متابولیسم سریع کبدی دارد. نیمه عمر دفع دانوروبیسین 5/18 ساعت است .

از وفاژیت، استئوماتیت، لکوپنی، مسمومیت قلبی و نکروز بافتی از عوارض جانبی مهم و نسبتاً شایع دارو هستند.

با آلوپورینول، کلشی سین، سیکلوفسفامید، دوکسوروبیسین و داروهای سمی برای کبد تداخل دارد.

در صورت وجود بیماری قلبی و یا انفیلتراسیون سلول تومور مغز استخوان این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

1- به دلیل نکروز بافتی فقط به صورت تزریق وریدی به کار می رود ( به دلیل بروز ترومبوفلبیت و تحریک ورید از انفوزیون وریدی نیز خودداری شود).
2- فاصله دوره های درمانی آن نباید کمتر از 21 روز باشد تا فعالیت مغز استخوان به حالت عادی برگردد.