ایداروبیسین

ایداروبیسین به همراه سایر داروهای ضد لوسمی برای درمان AML در بزرگسالان مصرف می شود.

ایداروبیسین از طریق واکنش با آنزیم توپوایزومراز II مانع ساخت اسیدهای هسته ای می شود.

نیمه عمر دارو حدود 22 ساعت است. دفع دارو عمدتاً صفراوی و به صورت متابولیت است. ایداروبیسین تا بیش از صد برابر غلظت پلاسمایی در سلول های هسته دار خون ومغز استخوان تجمع می یابد.

عفونت، تهوع و استفراغ، ریزش مو، اسهال و کرامپ های شکمی، خونریزی و موکوزیت از عوارض شایع ایداروبیسین هستند.

1- اغلب بیمارانی که ایداروبیسین را با مقادیر درمانی مصرف می کنند به تضعیف شدید مغز استخوان مبتلا می شوند . این عارضه ممکن است منجر به مرگ بیمار ناشی از عفونت و یا خونریزی شدید شود.
2- ایداروبیسین ممکن است باعث ایجاد عوارض سمی قلبی شود.

1- ایداروبیسین باید آهسته و طی 15-10 دقیقه تزریق شود.
2- ایداروبیسین هنگام تزریق نباید با سایر داروها مخلوط شود.