پیریمیدون

اين در درمان حملات تشنجي تونيك – كلونيك (صرع بزرگ)، ميوكلونيك شبانه، حملات سنجي پيچده و ساده‌ مصرف مي‌شود.

اگرچه پريميدون در بدن به فنوباربيتال تبديل مي‌شود، اما مكانيسم اثر پريميدون احتمالاً شبيه فني‌توئين است.

اين دارو جذب خوراكي كاملي دارد. در كبد به فنوباربيتال تبديل مي‌شود. فراهمي زيستي دارو 100-90% است. نيمه عمر اين دارو 23-3 ساعت مي‌باشد. دفع دارو و متابوليت‌هاي آن از طريق كليه‌ مي‌باشد.

اين دارو در پورفيري يا سابقه‌ ابتلاء به آن نبايد مصرف شود.

خواب آلودگي ، عدم تعادل، تهوع، اختلالات بينايي و بثورات جلدي، بخصوص در شروع درمان بروز مي‌كندو معمولاً با ادامه درمان برگشت‌پذير هستند. ساير عوارض دارو شامل افسردگي، تحرك پذيري، بيقراري و اغتشاش شعور در سالمندان ،‌هيجانات و فعاليت زياد و غير عادي در كودكان و آنمي‌مگالوبلاستيك هستند.

اين دارو غالباً‌ غلظت پلاسمايي كاربامازپين،كلونازپام، فني توئين و والپروات و در مواردي اتوسوكسيميد را كاهش مي‌دهد. اين دارو موجب افزايش متابوليسم وارفارين، داروهاي ضد افسردگي‌سه حلقه‌اي ، ديگوكسين، كورتيكوسترئيد‌ها، سيكلوسپورين، داروهاي ضد بارداري خوراكي و تئوفيلين شده و در نتيجه اثرات اين داروها را كاهش مي‌دهد. داروهاي ضد افسردگي و ضد جنون با كاهش آستانه تشنج، با اثرات تشنجي اين دارو مقابله مي‌كنند. اين دارو اثر وراپاميل و ديلتيازم و احتمالاً‌ نيفديپين را كاهش مي‌دهد. اثرات اين دارو در صورت مصرف همزمان با فورازوليدون و پروكاربازين، ممكن است طولاني‌گردد.

در صورت وجود اختلال عملكرد كبد يا كليه و بيماري تنفسي مانند آسم يا آمفيزم بايد با احتياط فراوان تجويز شود.

1. از قطع ناگهاني مصرف دارو بايد پرهيز‌شود. قطع مصرف اين دارو بايد به تدريج و طي چند ماه انجام شود.
2. در طول مصرف اين دارو، از مصرف داروهاي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS بايد خودداري شود.
3. هنگام رانندگي يا كار با ماشين آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
4. هنگام برخاستن ناگهاني از حالت نشسته يا خوابيده بايد احتياط نمود.
5. دوره درمان با دارو بايد كامل شود.
6. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو، به محض به ياد آوردن، آن نوبت بايد مصرف شود. مگر اينكه تا زمان مصرف نوبت بعدي كمتر از يكساعت باقي مانده باشد. از دو برابر كردن مقدار مصرف بعدي نيز بايد خودداري شود.