فلومازنیل

فلومازنيل به منظور رفع اثرات تسكين‌بخش بنزوديازپين‌ها در موارد ايجاد بيهوشي، مراقبت‌هاي ويژه و كاربردهاي تشخيصي به كار مي‌‌رود.

اين دارو آنتاگونيست‌ رقابتي گيرنده بنزودياپزپين مي‌باشد و يا اثر مضعف CNS بنزوديازپين‌‌ها تداخل مي‌كند.

اين دارو با تجويز داخل وريدي سريعاً عمل مي‌كند به دليل كليرانس سريع كبدي داراي نيمه عمر كوتاه، حدود 3/1-7/0 ساعت مي‌باشد.

اين دارو در بيماران صرعي، صدمات شديد و به سر و مصرف بيش از حد داروهاي ضد افسردگي سه‌حلقه‌اي نبايد مصرف شود.

تهوع، استفراغ، برافراختگي صورت، تحرك پذيري، اضطراب و ترس، افزايش موقتي فشار خون و ضربان قلب و ندرتاً‌ تشنج از عوارض جانبي دارو هستند.

احتمال بروز تشنج داروهای ضد افسردگی های سه حلقه ای را افزایش می دهد

. اين دارو در موارد وابستگي به بنزوديازپين‌ها ، نارسايي كبدي، آسيب شديد مغزي، سالمندان و كودكان، سوء استفاده از بنزوديازپين‌ها يا مصرف طولاني مدت آنها حساسيت به فلومازنيل يا بنزوديازپين‌ها ، اختلالات تشنجي تحت درمان با بنزوديازپين‌ها بايد با احتياط فراوان مصرف شود.
2. قبل از تجويز دارو ، از برطرف شدن بلوك عصب-عضله(ناشي از مصرف داروهاي شل كننده عضلات اسكلتي) بايد اطمينان حاصل شود.
3. در بيماران مضطرب يا بعد از جراحي‌هاي بزرگ، از تزريق سريع اين دارو بايد اجتناب شود.
4. حتي بافلومازنيل به منظور برطرف كردن اثرات بنزوديازپين‌ها ، پيگيري وضعيت بيمار و اجراي عمليات حمايتي مانند استفاده از لوله هوا ، كمك به تهويه و گردش خون، ضروري است.

1. در طول درمان با اين دارو، بررسي نوار قلبي و علائم حياتي مانند فشار خون، ضربان قلب و تنفسي توصيه مي‌شود.
2. بررسي هوشياري بيمار حداقل 2-1 ساعت پس از مصرف دارو ضروري است.
3. كنترل حملات تشنجي بايد قبل از مصرف اين دارو صورت گيرد، بويژه اگر اين دارو براي برطرف كردن اثرات بنزوديازپين‌ها پس از مصرف مقادير زياد يا طولاني‌ مدت به منظور ايجاد تسكين مصرف شود.