سوکسیمر

- درمان مسمومیت با سرب در کودکان دارای سطح سرمی سرب بیشتر از 45mcg/dL
 موارد مصرف Unlabaled:
- درمان مسمومیت با سرب در بزرگسالان علامت دار

- آنالوگ دیمرکاپرول است و با فلزات سنگین تشکیل یک شلات محلول در آب داده و از طریق کلیه دفع می شود. سوکسیمر به فلزات سنگین متصل می شود ولی ساختار شیمیایی این شلات ها شناخته نشده است.

- جذب: سریع ولی ناکامل
- اتصال به پروتئین: بطور وسیع به آلبومین متصل می شود.
- متابولیسم: به سرعت و بسیار زیاد به مخلوط دی سولفیدهای سیستئینی سوکسیمر تبدیل می شود.
- نیمه عمر: 2 روز
- زمان رسیدن به پیک سرمی: حدود 2-1 ساعت
- دفع: ادرار (حدود 25 %)، با پیک دفع ادراری بین 4-2 ساعت ( 90 % بصورت مخلوط کنژوگه سوکسیمر-دی سولفید سیستئین و 10 % بصورت داروی تغییر نیافته)، مدفوع (داروی جذب نشده)

- ازدیاد حساسیت به سوکسیمر یا سایر ترکیبات فرمولاسیون

- گوارشی: کاهش اشتها، اسهال، علائم هموروئید، مزه فلزی، مدفوع شل، تهوع و استفراغ، کرامپ های شکمی، تحریک موکوس، گلودرد
- قلبی عروقی: آریتمی
- سیستم عصبی مرکزی: لرزش، گیجی، خستگی، تب، سردرد، خواب آلودگی
- پوستی: راش، خارش
- اندوکرین و متابولیک: افزایش کلسترول
- ادراری تناسلی: دفع پروتئین، کاهش حجم ادرار، مشکل در دفع ادرار
- کبدی: افزایش آلکالین فسفاتاز، ALT، AST
- عصبی عضلانی و اسکلتی: درد کمر، درد پهلو، درد پا، نوروپاتی، بی حسی، درد دنده
- چشمی: هاله ابری در چشم، خیس شدن چشم ها
- گوشی: عفونت گوش میانی، گرفتگی گوش
- تنفسی: سرفه، احتقان بینی، آبریزش بینی
- متفرقه: سندروم شبه آنفلوانزا، مونیلیازیس

- تاکنون مطالعه ای در خصوص تداخل احتمالی این دارو انجام نشده است.

- منابع مواجهه با سرب را قبل از شروع درمان دور کنید.
- سوکسیمر نباید جهت درمان انسفالوپاتی ناشی از مسمومیت با سرب استفاده شود.
- در بیماران با اختلال کبدی یا کلیوی با احتیاط مصرف شود.
- هیدراتاسیون کافی باید در حین درمان فراهم شود.
- سوکسیمر قابل دیالیز شدن است ولی شلات های سرب این قابلیت را ندارد.
- سطوح سرمی سرب می تواند بعد از درمان مجددا افزایش یابد.

- کپسول ها می تواند باز شده و محتویات آن در غذایی نرم ریخته شده و یا در قاشق ریخته و با آب میوه بلعیده شود.