دیازوکساید خوراکی

ديازوكسايد از را خوراكي براي كنترل كمي قند خون ناشي از زيادي انسولين مصرف مي‌شود.

اثر كاهنده قند خون، عمدتاً به مهار آزادسازي انسولين از پانكراس مربوط مي‌شود.

اين دارو به سهولت از راه خوراكي جذب مي‌شود. پيوند ديازوكسايد به پروتئين سرم بسيار زياد است(90%). متابوليسم دارو كبدي است و نيمه عمر آن در افراد سالتم به طور متوسط 28 ساعت مي‌باشد. زمان شروع اثر دارو يك ساعت وطول مدت اثر نيز حداكثر 8 ساعت مي‌باشد. ديازوكسايد از راه كليه دفع مي‌گردد.

خيز (كاهش ادرار، افزايش وزن و تورم پا و اندام‌هاي تحتاني)، تاكي كاردي، واكنش آلرژيك، آنژين صدري، انفاركتوس ميوكارد، ایسكمي ميوكارد (درد قفسه سينه وتنگي نفس) و ترومبوسيتوپني با مصرف اين دارو گزارش شده است.

مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضد تشنج هيدانتوئيني ممكن است سبب كاهش كارآيي هر دو گروه از داروها شود. مصرف همزمان ساير داروهاي كاهنده فشار خون و داروهاي گشادكننده عروق محيطي (مانند هيدرالازين، ايزوكسوپريم) ممكن است سبب تشديد اثر كاهنده فشار خون شود.

1- اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: زيادي جبران فشار خون، بي‌كفايتي عروق كرونرومغزي و ذخيره ناكافي قلب(نارسايي احتقاني قلب) و dissection حاد آئورت.
2- در طول درمان با دارو، اندازه‌گيري قند خون يا ادرار و كتون‌هاي ادرار ضروري است.

1- در صورتي كه اين دارو پس از 3-2 هفته، در درمان كاهش قند خون مؤثر نباشد، در درمان با دارو بايد تجديد نظر گردد.
2- اين دارو نبايد كمتر يا بيشتر از مقدار توصيه شده مصرف گردد.
3- رژيم غذايي هنگام درمان با دارو بايد كنترل شود.
4- در صورت فراموش شدن یك نوبت مصرف دارو،به محض به ياد آوردن آن نوبت بايد مصرف شود، مگر اين كه تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد. در اين صورت مقدار مصرف بعدي نبايد دو برابر گردد.
5- به منظور بررسي پيشرفت درمان، به ويژه درحين چند هفته اول درمان، ملاقات منظم با پزشك ضروري است.
6- از مصرف ساير داروهاي مقلد سمپاتيك كه نياز به نسخه پزشك ندارند، بايد خودداري شود، مگر اين كه با پزشك مشورت گردد.