تتراکوزاکتاید

داروی تتراکوزاکتاید يك پلي‌پيتيد صناعي با خصوصيات مشابه با كورتيكوتروپين مي‌باشد. و جهت تشخيص و ارزيابي نارسايي آدرنوكورتيكال كاربرد دارد.
اگرچه اين دارو همانند كورتيكوتروپين كاربرد درماني در اكثر حالات درمان با كورتيكواستروئيد سيستميك داشته است اما هم اكنون كاربردهاي نادري در اين چنين موارد دارا مي‌باشد.
تتراکوزاکتاید معمولاً به فرم استات مصرف مي‌شود اگرچه اغلب دوزها براساس خود تتراکوزاکتاید بيان مي‌شوند.

تتراکوزاکتاید با تحریک قشر آدرنال باعث ترشح استروئیدهای آدرنال از قبیل هیدروکورتیزون - کورتیزون - مواد آندروژنیک و مقدار کمی آلدسترون می شود

متعاقب تزريق داخل وريدي اين دارو فارماكوكينتيك 3 مرحله‌اي آن ظاهر مي‌شود. دارو به سرعت از پلاسما حذف مي‌شود كه اين كار عمدتاً از طريق توزيع در غدد آدرنال و كليه‌ها صورت مي‌پذيرد. و توسط اندوپپتيدازهاي سرم به اليگوپپتيدهاي غيرفعال تبديل مي‌شود. اكثر يك دوز تجويزي طي 24 ساعت از طريق ادرار رفع مي‌شود. نيمه‌عمر نهايي دارو حدود 3 ساعت مي‌باشد.

همانند كورتيكوتروپين. اگرچه متعاقب مصرف تتراکوزاکتاید واكنش‌هاي افزايش حساسيت شامل آنافيلاكسي رخ مي‌دهند اما نسبت به كورتيكوتروپين كمتر ايمنوژنيك مي‌باشد. سازندگان آمريكايي پيشنهاد مي‌كنند كه ممكن است بيماراني كه داراي سابقه واكنش افزايش حساسيت نسبت به كورتيكوتروپين مي‌باشند، تتراکوزاکتاید را بتوانند تحمل كنند ولي در انگلستان سابقه واكنش افزايش حساسيت به كورتيكوتروپين و يا تتراکوزاکتاید باعث ممنوع شدن مصرف تتراکوزاکتاید مي‌شود. اين دارو هم‌چنين در بيماران داراي سابقة اختلالات آلرژيك مثل آسم منع مصرف دارد. از آنجا كه ممكن است واكنش‌هاي افزايش حساسيت تا يك ساعت بعد از تزريق رخ دهند بايد زمان كافي بعد از تجويز در بيمارستان يا براي جراحي مورد نظر باشد. مصرف سر خود توصيه نمي‌شود!

اين دارو ممكن است باعث كاهش اثر داروهاي پايين آورنده قند خون و يا داروهاي كاهنده فشار خون گردد. مصرف همزمان با داروهاي NSAIDS، خطر بروز عوارض و خونريزي از دستگاه گوارش را افزايش مي دهد.

در صورت سابقه حساسیت به کورتیکواستروئیدها با احتیاط مصرف شود