گروه درمانی
داروهای ضد هایپوگلیسمی
داروهای تجزیه کننده گلیکوژن
اطلاعات دارو
موارد مصرف گلوکاگون
گلوكاگون به عنوان داروي جانشين مناسب براي گلوكز تزريقي در درمان كاهش قند خون و به عنوان داروي كمكي در راديوگرافي دستگاه گوارش به كار مي رود.
مکانیسم اثر گلوکاگون
گلوكاگون گليكوژنوليز و گلوكونئوژنز كبدي را افزايش مي دهد و سبب افزايش cAMPمي شود. نتيجه اين اعمال افزايش غلظت گلوكز پلاسما، شل شدن عضلات صاف و اثر اينوتروژيك مثبت قلبي مي باشد.
فارماکوکینتیک گلوکاگون
متابوليسم دارو در كبد و كليه انجام مي شود و نيمه عمر آن 10 دقيقه مي باشد. اثر دارو( افزايش قند خون) 20-5 دقيقه پس از تزريق داخل وريدي، 15 دقيقه پس از تزريق داخل عضلاني و 45-30 دقيقه پس از تزريق زيرجلدي شروع مي شود. طول مدت اثر دارو 90 دقيقه است.
منع مصرف گلوکاگون
در فئوكروموسيتوم، تومور ترشح كننده انسولين و تومور ترشح كننده گلوكاگون نبايد مصرف شود.
عوارض جانبی گلوکاگون
مهم ترين عوارض جانبي دارو، تهوع، استفراغ، اسهال، كاهش پتاسيم خون و به ندرت واكنش هاي حساسيتي مي باشند.
تداخلات دارویی گلوکاگون
گلوكاگون با مقادير زياد سبب افزايش اثر ضدانعقادي داروهاي ضدانعقاد كوماريني يا مشتقات ايندانديون مي شود.
هشدار ها گلوکاگون
1. در كمي قند خون ناشي از گرسنگي و نارسايي غده فوق كليه موثر نمي باشد( ذخاير كبدي گليكوژن براي اثر دارو لازم است).
2. مصرف دارو به منظور كمك به تشخيص ديابت مي تواند سبب افزايش قند خون مي باشند.
2. مصرف دارو به منظور كمك به تشخيص ديابت مي تواند سبب افزايش قند خون مي باشند.
توصیه های دارویی گلوکاگون
در صورتي كه بيمار هوشيار نباشد، پس از تزريق دارو بايد بيمار را به دليل خطر بروز استفراغ به يك طرف برگرداند.