کتوکونازول

کتوکونازول در درمان بلاستومیکوزیس ریوی و منتشر، کاندیدیاز مقاوم مری، حلق ودهان، عفونت های کاندیدیایی دستگاه ادراری ، پنومونی، کاندیدیاز شدید مزمن مخاط پوستی و کاندیدیاز مهبلی – فرجی مصرف می شود . کتوکونازول در درمان پتی ریازیس ورسیکالر، کچلی بدن ، کرومومیکوزیس و کوکسیدیواید ومیکوزیس شدید به عنوان انتخاب دوم، کچلی اندام های تحتانی و پای مقاوم به گریزئوفولوین ، لیشمانیوز جلدی عفونت های قارچی ناخن اطراف آن و پنومونی قارچی، سپتی سمی قارچی و اسپورتریکوزیس منتشر مصرف می شود .

کتوکونازول با مهار بیوسنتز ارگوسترول یا دیگر استرول ها باعث آسیب به غشاء سلول قارچ و تغییر نفوذ پذیری آن در نهایت منجر به از دست رفتن عناصر ضروری داخل سلولی می گردد.

فراهمی زیستی دارو 75% است . متابولیسم کتاکونازول کبدی است در راه اصلی دفع آن از طریق صفرا می باشد.

کتوکونازول در صورت وجود حساسیت شدید به داروهای ضد قارچ آزولی و نیز در نارسایی کبدی یا پورفیری نباید مصرف شود.

خارش و تحریکی که قبل از مصرف کتوکونازول وجود نداشته است از عوارض شایع کتوکونازول موضعی می باشد . تهوع، استفراغ، درد شکم، سردرد، بثورات جلدی ، کهیر و به ندرت ترومبوسیتوپنی، پار ستزی، ترس از نور،سرگیجه ،طاسی،ژینکوماستی و کاهش تعداد اسپرم، نیز با مصرف این دارو گزارش شده است.

کتوکونازول با داروهای هپاتوتوکسیک ، آنتی اسید آنتی کولینرژیک ، آنتی اسپاسمودیک، استاتین ها ، آنتاگونیست های گیرنده H2 ، امپرازول ، سوکرالفیت ، استمیزول، سیزاپراید ، سیکلوسپپورین، ایزونیازید ، ریفامپین، فنی توئین و وارفارین تداخل دارد.

1- مصرف سیستمیک کتوکونازول در صورت عیب کار کبد، فقدان کاهش اسید معده باید با احتیاط فراوان صورت گیرد .
2- با مصرف این دارو احتمال بروز هپاتیت و آسیب کشنده کبدی ( به ویژه در صورتی که طول درمان بیش از 14 روز باشد )، وجود دارد . در طول درمان با این دارو پیگیری کار کبد ضروری است .

1- کتوکونازول باید همراه با غذا مصرف شود.
2- از تماس اشکال موضعی دارو با چشم اجتناب شود.
3- دوره درمان باید کامل شود .عفونت های قارچی ممکن است به دوره درمان طولانی نیاز داشته باشند .
4- هنگام مصرف موضعی دارو ، مقدار کافی از دارو باید در موضع مصرف شود به طوری که سطح پوست را بپوشاند .