کارنیتین

کوفاکتور ضروری برای متابولیسم اسیدهای چرب.
الف- درمان کمبود کارنیتین اولیه:
ب- درمان کمبود کارنیتین ثانویه به بیماری ها یا همودیالیز:

دوز های خوراکی لووکانیتین جذب آهسته و ناکاملی از دستگاه گوارش دارند. فراهم زیستی دارو تنها در حدود 10-15% می باشد. دارو به پروتئین های پلاسما متصل نمی شود.

تهوع، اسهال، استفراغ، کرامپ های شکمی، تغییر بوی بدن ناشی از تولید متابولیت تری متیل آمین ، تشنج

هر دو فرم ایزومر L و DL کارنیتین استفاده می شود اما به نظر می رسد که تنها فرم L موثر بوده و از طرفی فرم DL می تواند منجر به کمبود کارنیتین شود.