پروکائین آمید

پروكائين آميد در درمان و كنترل آريتمي بطني، به ويژه پس از انفاركتوس قلبي و همچنين تاكي كاردي دهليزي مصرف مي‌شود.

اين دارو اثر مستقيم بر روي قلب داردو موجب كاهش تحريك‌پذيري، سرعت هدايت، خودكاري و پاسخ‌دهي غشاء همراه طولاني شدن دوره تحريك‌ناپذيري مي‌شود. مقادير مصرف بيشتر دارو، ممكن است موجب ايجاد انسداد دهليزي-بطني شود.

جذب دارو پس از تزريق عضلاني سريع و متابوليسم دارو كبدي است. 95-75 درصد دارو پس از مصرف از راه خوراكي جذب مي‌شود. در حدود 25 درصد از يک مقدار مصرف، به متابوليت فعال تبديل مي‌شود. نيمه عمر دارو در حدود 5/4-5/2 ساعت و نيمه عمر متابوليت آن در حدود 6 ساعت است. زمان لازم براي رسيدن به اوج اثر،‌از راه طريق عضلاني 60-15 دقيقه و از راه خوراكي 90-60 دقيقه و از راه وريدي فوري است . دفع دارو از راه كليه مي‌باشد و سرعت دفع متابوليت آن كندتر است.

اين دارو در موارد انسداد كامل دهليزي بطني ( مگر اين كه توسط قلب مصنوعي كنترل شود) نبايد مصرف شود.

تهوع، اسهال، بثورات جلدي، تب، ضعف عضله قلب، نارسايي قلب، سندرم شبه لوپوس اريتماتوز، آگرانولوسیتوز پس از درمان طولاني مدت، پسيكوز و آنژيوادم با مصرف اين دارو گزارش شده است.

مصرف همزمان اين دارو با ساير داروهاي ضدآريتمي ممكن است سبب بروز اثرات تجمعي هر دو بر روي قلب شود. مصرف همزمان داروهاي كاهنده فشار خون با پروكائين آميد ممكن است سبب تجمع اثر كاهنده فشار خون هر دو دارو شود. پروكائين آميد به علت دارا بودن اثر مسدود كننده عصبي-عضلاني و يا ضد موسكاريني ثانويه، ممكن است اثر داروهاي ضد مياستني را بر روي عضلات اسكلتي خنثي نمايد. مصرف همزمان پروكائين آميد با داروهاي مسدودكننده هصبي-عضلاني، ممكن است موجب طولاي شدن يا تشديد اثر اين دارو شود.

1- اين دارو درموارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: بلوك دهليزي-بطني، انسداد شاخه‌اي از دسته هيس، مسموميت با ديژيتال، نارسايي احتقاني قلب، سابقه لوپوس اريتماتوز، عيب كار كليه، ميتاستني گراو و تاكي كاردي بطني.
2- تزريق وريدي بايد تنها براي بيماران بستري در بيمارستان به كار رود تا امكان پيگيري وضعيت بيمار وجود داشته باشد.
3- از آن جا كه ممكن است در طول تجويز وريدي اين دارو كمي فشار خون به سرعت بروز كند توصيه مي‌شود كه حتماً فشار خون بيمار با دقت و به طور مداوم كنترل شود.
4- سرعت تزريق وريدي اين دارو، نبايد از mg/min50 تجاوز كند.
5- پيگيري وضعيت عملكرد قلب در فواصل منظم در طول درمان خوراكي و همزمان با درمان تزريقي ضروري است. در صورت كاهش بيش از حد فشار خون يا پهن شدن باند QRS و بروز علائم انسداد قلبي، مصرف دارو بايد قطع شود.

1- مصرف اين دارو از راه عضلاني، فقط در مواردي كه امكان تزريق وريدي وجود ندارد، توصيه مي‌شود.
2- مصرف اين دارو حتي در صورت احساس بهبودي نيز بايد ادامه يابد.
3- در صورت فراموش شدن يك نوبت مصرف دارو، اگر طي 2 ساعت به ياد آورده شود، آن نوبت بايد مصرف شود، ولي اگر تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد از مصرف آن نوبت خودداري نموده و مقدار مصرف بعدي نيز نبايد دو برابر گردد.
4- قبل از مصرف دارو، بايد با پزشك مشورت شود.
5- احتمال بروز سرگيجه با مصرف مقادير زياد ( به ويژه در سالخوردگان) وجود دارد.
6- در صورت نياز به هر گونه عمل جراحي يا درمان اضطراري بايد احتياط نمود.