نالتروکسون

اين دارو به عنوان عامل كمكي براي درمان معتاداني به كار مي‌رود كه ترياك اعتياد كرده‌اند. همچنين به عنوان عامل كمكي در درمان اعتياد به الكل مصرف مي‌شود.

نالتركسون با اتصال به گيرنده‌هاي اوپيوئيدي و مهار رقابتي اثرات داروهاي اوپيوئيدي و اوپيوئيد‌ي‌هاي آندوژن، به ميزان قابل ملاحظه‌اي وابستگي فيزيكي و اثر سرخوشي ناشي از اوپيوئيد‌ها را از بين مي‌برد وبنابراين تمايل بيمار براي مصرف اوپيوئيد‌ها را كاهش مي‌دهد. اين دارو در افراد معتاد به اوپيوئيد‌ها باعث بروز سندرم قطع مي‌شود. مكانيسم اثر اين دارو در كاهش تمايل به مصرف الكل هنوز مشخص نيست.

جذب اين دارو سريع و تقريباً كامل است. متابوليسم دارو كبدي (98%) ، دفع آن عمدتاً‌ كليوي و نيمه عمر آن معادل 4 ساعت است.

در صورت سابقه واكنشهاي آلرژيك و نالتركسون، وابستگي به اوپيوئيد‌ها، نارسايي كبدي، التهاب حاد كبد، بيماري‌هاي كبدي يا سابقه ابتلا به آنها(به جز اختلالات ملايم كبدي)، اين دارو را نبايد مصرف كرد.

درد در ناحيه شكم، اضطراب، عصبانيت، بي‌قراري، اختلال در خواب. سردرد، درد مفاصل و عضلات، تهوع و استفراغ، خستگي غير معمول از عوارض جانبي شايع اين دارو هستند.

به دليل بروز سندرم قطع، اين دارو را نبايد همراه با تركيبات اوپيوئيدي مصرف كرد. همچنين مصرف همزمان اين دارو با تيوريدازين موجب بي‌حالي و خواب آلودگي مي‌گردد.

انجام آزمون‌هاي فعاليت ‌كبدي قبل از شروع و در طي درمان به صورت دوره‌اي‌ الزامي است و در صورت مشاهده اختلال قابل ملاحظه ،‌مصرف دارو را بايد قطع كرد.

. قبل از سم‌زدائي و حداقل 10-7 روز بعد از قطع مصرف اوپيوئيد‌ها و اتمام علائم سندرم قطع ، درمان با نالتركسون را نبايد شروع كرد. ترك مصرف اپيوئيد‌ها بايد توسط آزمايش ادرار يا آزمون نالوكسان ( به تك‌نگار نالوكسان مراجعه شود) تأييد گردد.
2. در فوريتهاي پزشكي نيازمند به تجويز ضد دردهاي اوپيوئيدي ، بايد براي غلبه بر اثرات نالتركسون از مقادير زياد اوپيوئيد‌ها استفاده كرد. اين عمل بايد در بيمارستان و تحت نظر پزشك متخصص انجام شود. در صورت نياز به جراحي انتخابي ، تجويز نالتركسون را بايد چند روز قبل از عمل جراحي قطع كرد.