لووستریزین

آنتی هیستامین (آنتاگونیست انتخابی رسپتورهای H1).
الف- درمان رینیت آلرژیک فصلی
ب- درمان رینیت آلرژیک پایدار و کهیر مزمن

این دارو انانتیومر R ستریزین می باشد و سبب مهار انتخابی رسپتورهای H1 محیطی می شود.

دارو پس از تجویز خوراکی سریعا جذب شده به میزان 90% به پروتئین های پلاسما متصل می شود و نیمه عمر دفعی آن 6-10 ساعت می باشد.

سرگیجه، سردرد، خستگی، خواب آلودگی، فارنژیت، درد گوارشی، تهوع، استفراغ، اسهال، خشکی دهان، برونکواسپاسم، سرفه.

الف- ترکیبات آنتی کولینرژیک و دپرسانت های CNS ممکن است سبب تشدید اثرات دارو شوند.
ب- تئوفیلین ممکن است سبب کاهش کلیرنس ستریزین شود.

موارد منع مصرف:
-در دوران شیردهی نباید مصرف شود
-حساسیت به سیتریزین یا لووسیتریزین
-بیماری های تنفسی تحتانی مثل آسم
-نوزادان نارس و نوزادان
-ESRDبا CrCl-کودکان با مشکل کلیوی
-احتیاط مصرف در شرایط زیر: گلوکوم با زاویه بسته، هایپرتروفی پروستات، زخم معده، گرفتگی گردن مثانه، گرفتگی اثنی عشری-پیلوری، اختلال در هوشیاری ذهنی، مصرف همزمان با الکل و سرکوب کننده هایCNS

-در صورت حساسیت مفرط به داروی هیدروکسی زین از مصرف این دارو خودداری کنید.
-تا ۲ ساعت پس از مصرف دارو از رانندگی و سایر فعالیتهایی که به تمرکز و هوشیاری کامل نیاز دارند خودداری کنید.
-در صورتی که قصد انجام تست های آلرژی پوستی را دارید حداقل 4 روز قبل از انجام تست،مصرف این دارو را قطع کنید.
-مصرف این دارو روی نتایج آزمایشات بالینی شما اثرمیگذارد لذا پیش از انجام آزمایش پزشک خود را از مصرف این دارو مطلع کنید.
-این دارو با مصرف الکل تداخل دارویی دارد.