دی متیل سولفوکساید

دی متیل سولفوکساید دارای طیف وسیعی از اثرات فارماکولوژیک از قبیل: نفوذ به غشاء - اثرات ضد التهاب - بی حسی موضعی - دیورز - گشاد نموده عروق و برداشت رادیکال های آزاد می باشد.
این دارو بصورت محلول آبکی 50% برای درمان علامتی سیستیت بینابینی مصرف می شود

- ناقل بعضی از داروها مانند ایدوکسوریدین

- شستشوی مثانه برای درمان علامتی کیستیت بینابینی interstitial : دوز 50ml از محلول 50% دارو برای شستشوی مثانه استفاده می شود

- به عنوان افزودنی به داروهای ضدالتهاب مفاصل کاربرد دارد

دی متیل سولفوکسید یک ترکیب پلار قوی بوده و حلال ایده آل برای بسیاری از ترکیبات ارگانیک و غیر ارگانیک است. همچنین این ترکیب دارای اثرات ضد التهاب، آنالژزیای موضعی، نفوذپذیری مناسب به غشا، دیورز، باکتریواستاتیک ضعیف و وازودیلاسیون می باشد

دی متیل سولفوکساید به سهولت از تمام راه های مصرف جذب می شود .از طریق اکسیداسیون متابولیزه می شود و به دی متیل سولفون تبدیل شده و از طریق احیاء به دی متیل سولفید تبدیل می گردد. این ترکیب و متابولیت های آن در ادرار و مدفوع دفع می شود. این ترکیب از طریق ریه ها و پوست نیز دفع می شود و به همین دلیل مسئول ایجاد بوی سیر در بیماران می باشد

غلظت های بالای به کار برده شده روی پوست ممکن است سبب احساس سوزش، خارش، اریتما و وزیکولاسیون شود. عوارض جانبی سیستمیک شامل خواب آلودگی، سردرد، واکنش های حساسیتی، احساس بوی سیر در پوست و تنفس بیمار

مصرف همزمان این دارو با سولینداک سبب کاهش غلظت متابولیت فعال سولینداک شده و نیز احتمال بروز نوروپاتی محیطی پیرو مصرف همزمان این 2 دارو افزایش می یابد.

- از آنجا که این دارو ممکن است سبب بروز تغییرات در عدسی چشم شود٬ توصیه می شود در طول درمان سیستیت از طریق تجویز داخل مثانه٬ آزمایشات چشم پزشکی هر ۶ ماه یک بار انجام شود
-بررسی وضعیت عملکرد کبد و کلیه در فواصل ۶ ماه نیز توصیه می شود.
-از تزریق وریدی٬ عضلانی یا مصرف موضعی این دارو باید خودداری کرد