داپسون

این دارو در درمان جذام و درماتیت تبخالی مصرف می شود.

داپسون یک داروی باکتریواستاتیک است و احتمالاً در ساخت فولات تداخل می کند.

جذب این دارو از راه خوراکی آهسته است و به محیط اسیدی نیاز دارد . پس از جذب در تمام بافت ها و به ویژه کبد ، عضلات، کلیه ها و پوست یافت می شود . غلظت سرمی دارو 8-2 ساعت بعد از مصرف به اوج خود می رسد. متابولیسم دارو کبدی است. نیمه عمر داپسون 50- 10 ساعت می باشد . دفع این دارو عمدتاً کلیوی است . بخشی از طریق صفرا دفع و وارد چرخ روده ای- کبدی می شود .

در صورت ابتلای بیمار به پورفیری این دارو نباید مصرف شود.

عوارض جانبی این دارو وابسته به مقدار مصرف می باشند و با مقادیری که برای درمان جذام مصرف می شود، به ندرت بروز می نمایند. این عوارض عبارتند از همولیز، متهموگلوبینمی، نوروپاتی، درماتیت الرژیک، بی اشتهایی، تهوع، استفراغ، سردرد، بی خوابی، کم خونی، هپاتیت، آگرانولوسیتوز، سندرم داپسون ( بثورات جلدی همراه با تب و ائوزینوفیلی ) که در صورت بروز آن باید بلافاصله مصرف دارو را قطع کرد.

ریفامپین غلظت پلاسمایی داپسون را کاهش می دهد.

در موارد وجود بیماری قلبی یا ریوی، کمبود G6PD یا کم خونی با احتیاط فراوان مصرف شود.

1- از آنجا که احتمل بروز مقاومت میکروبی به داپسون وجود دارد، مصرف همزمان این دارو با ریفامپین توصیه می شود .
2- در صورت بروز واکنش های درماتیت مصرف دارو را باید قطع کرد .
3- دوره درمان که ممکن است 6 ماه تا 3 سال یا بیشتر طول بکشد، باید کامل شود.