بوپرنورفین

اين دارو به عنوان ضد درد براي تسكين‌دردهاي متوسط تا شديد و نيز قبل از عمل جراحي تجويز مي‌شود.

اين دارو با تأثير بر گيرنده‌هاي اپيوئيدي در CNS، روند مؤثر بر ادراك درد و پاسخ به درد را تغيير مي‌دهد . ممكن است تا اندازه‌اي سبب تغييراتي در آزاد شدن واسطه‌هاي عصبي مختلف از اعصاب‌آوراني شود كه به محرك‌هاي دردزا حساس هستند.

غلظت پلاسمايي اين دارو 5 دقيقه پس از تزریق عضلاني به حداكثر مي‌رسد. نيمه عمر دارو حدود 3 ساعت است. متابوليسم دارو كبدي است . جذب دارو از راه عضلاني بسيار سريع بوده و پيوند دارو به پروتئين‌هاي پلاسما بسيار زياد است. دارو عمدتا از راه صفرا و مدفوع دفع مي‌گردد.

در صورت وجود اسهال به دليل مسموميت‌و ضعف شديد تنفسي، نبايد مصرف شود.

تهوع و استفراغ(بخصوص در شروع مصرف دارو)، يبوست و خواب‌آلودگي از عوارض جانبي دارو هستند. مقادير زياد اين دارو موجب تضعيف تنفسي و افت فشار خون، اشكال در ادرار كردن، اسپاسم مجاري ادراري و صفراوي ، خشكي دهان ، تعريق، سردرد، برافروختگي صورت، سرگيجه،كاهش ضربان قلب، تپش‌قلب، افت فشار خون وضعيتي، كاهش دماي بدن، هذيان، تنگي‌مردمك چشم، خماري، تغییر خلق وخو، وابستگي ، بثورات جلدي، كهير و خارش مي‌شود.

داروهاي ضد جنون اثرات تسكين‌دهنده و كاهش فشار خون اين دارو را افزايش مي‌دهند. داروهاي ضد اضطراب اثر تسكين‌بخش اين دارو را افزايش مي‌دهند. اين دارو با اثرات گوارشي متوكلوپراميد و سيزاپرايد مقابله مي‌كند.

.درموارد كاهش فشار خون ، كم‌كاري تيروئيد، آسم و كاهش ذخيره‌تنفسي بايد با احتياط فراوان مصرف شود.
2. برخلاف بيشتر داروهاي اپيوئيدي فقط بخشي از اثرات اين دارو توسط نالوكسون خنثي مي‌شود.
3. از مصرف اين دارو در موقع حمله آسمي بايد اجتناب شود.
4. مصرف اين دارو در معتادان به مواد شبه مرفين مي‌تواند موجب بروز علائم سندرم قطع دارو مخدر گردد.

. اين دارو نبايد بيش از مقدار توصيه شده مصرف شود.
2. در صورت عدم حصول پاسخ درماني مطلوب پس از چند هفته، مقدار مصرف دارو بدون مشورت با پزشك نبايد افزايش يابد.
3. از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS با اين دارو بايد خودداري شود.
4. در صورت بروز سرگيجه خواب‌آلودگي و منگي يا احساس سرخوشي ، بايد احتياط نمود.
5. قبل از قطع مصرف دارو، بايد با پزشك مشورت شود. قطع تدريجي مصرف دارو ممكن است لازم باشد.