ستیریزین

ستریزین در درمان علامتی رینیت الر ژیک فصلی یا دائمی، التهاب آلرژیک ملتحمه، خارش،
کهیر،عطسه وآب ریزش از بینی و همچنین در کاهش علایم ناشی از آسم آلرژیک مصرف می شود.

اثرات آنتی هیستامین این دارو به علت رقابت با هیستامین در اتصال به گیرندهH1 است . کاربر د آن در کاهش علایم ناشی از آسم آلرژیک ممکن است به دلیل جلوگیری از اثرات انقباضی هیستامین در برونش ها در این بیماران باشد .

حداکثر اثر دارو یک ساعت بعد از مصرف ظاهر میشود.در صورت مصرف با غذا سرعت جذب دارو کاهش می یابد.

مهمترین عارضه نسل اول و دوم آنتی هیستامین ها خواب آلودگی این داروها است.

عوارضی که برای بزرگسالان گزارش شده عبارتند از: خستگی، خشکی دهان

کودکان 2 تا 11 ساله: سردرد، گلو درد و درد شکمی.

کودکان 6 تا 2 ساله: تحریک پذیری، اضطراب، بی خوابی، خستگی، ناراحتی.

ستریزین با داروهای تضعیف کننده CNS مانند الکل٬ داروهای آرامبخش و خواب آور می تواند اثرات تضعیف کننده CNS را افزایش دهد
ستریزین با کتوکونازول باعث افزایش طول QT نوار قلب می شود و بهتر است مصرف نشود
از نظر تئوری ستریزین با اریترومایسین و آزیترومایسین تداخل دارد گرچه گزارشی از تداخل حادی از مصرف هم زمان این داروها گزارش نشده است

این دارو ممکن است باعث گیجی و خواب آلودگی شود