پیمکرولیموس

- درمان انواع خفیف تا متوسط درماتیت آتوپیک به صورت کوتاه مدت و بلند مدت متناوب در بیمارانی که به درمان های اصلی پاسخی نداده اند و یا این درمان ها مناسب فرد نبوده اند.

- به داخل اپیدرم ملتهب نفوذ کرده و از طریق متوقف کردن عملیات ترجمه ژن های سایتوکاین های پیش التهابی مثل اینترلوکین 2، اینترفرون گاما -نوع Th1-، اینترلوکین4 و اینترلوکین 10 -نوع Th2-، فعالیت سلول T را مهار می کند. پیمکرولیموس به پروتئین داخل سلولی FKBP-12 متصل شده و باعث مهار کلسی نورین می شود، در نتیجه ترجمه سایتوکاین ها مهار شده و فعالیت سلول T متوقف می گردد. هم چنین به دنبال تحریک با آنتی ژن IgE در محیط برون تن ، آزادسازی سایتوکاین های التهابی و واسطه های آن ها از سلول های ماستوسیت مهار می شود.

- جذب: در بزرگسالانی که به 62-13 % سطح بدن طی یکسال استعمال شده است، جذب کمی داشته است. در کودکان به نسبت بزرگسالان سطح خونی دارو قبل دست یابی بوده است.

 حساسیت شدید به پیمکرولیموس یا سایر ترکیبات فرمولاسیون

- سیستم عصبی مرکزی: سردرد، تب
- موضعی: سوزش در محل استعمال
- تنفسی: فارنژیت، سرفه، عفونت مجرای تنفسی فوقانی، برونشیت
- متفرقه: آنفلوانزا
- عفونت پوستی، فولیکولیت، زرد زخم، پاپیلومای پوستی، آکنه، درماتیت هرپسی، دیس منوره، اسهال، گاستروانتریت، درد شکمی، یبوست، تحریک محل استعمال، خارش، قرمزی، عفونت چشم و گوش، فارنژیت، آسم و تشدید آن، احتقان بینی، سینوزیت، خون دماغ، تنگی نفس، پنومونی، عفونت ویروسی، التهاب لوزه، واکنش های ازدیاد حساسیتی، عفونت هرپسی

- با مهار کننده های CYP3A4 تداخل مهم فارماکوکینتیکی دارد.
- ضد قارچ های آزول: متابولیسم پیمکرولیموس را مهار نموده و جذب سیستمیک آن را افزایش می دهند. در بیماران مبتلا به بیماری وسیع و یا التهابی پوست با احتیاط مصرف شود.
- بلوک کننده های کانال کلسیمی: متابولیسم پیمکرولیموس را مهار نموده و جذب سیستمیک آن را افزایش می دهند. در بیماران مبتلا به بیماری وسیع و یا التهابی پوست با احتیاط مصرف شود.
- سایمتیدین: متابولیسم پیمکرولیموس را مهار نموده و جذب سیستمیک آن را افزایش می دهند. در بیماران مبتلا به بیماری وسیع و یا التهابی پوست با احتیاط مصرف شود.
- اریترومایسین: متابولیسم پیمکرولیموس را مهار نموده و جذب سیستمیک آن را افزایش می دهند. در بیماران مبتلا به بیماری وسیع و یا التهابی پوست با احتیاط مصرف شود.
 تداخل الکل/غذا/گیاه:
- از مصرف الکل خودداری شود. پیمکرولیموس موضعی می تواند بروز قرمزی صورت را در افراد مصرف کننده ی الکل افزایش دهد.

- مهار کننده های موضعی کلسی نورین بطور نادر باعث بروز لنفوم و بدخیمی های پوستی شده اند.
- مهار کننده های موضعی کلسی نورین بعنوان خط دوم درمان درماتیت آتوپیک/ اگزما هستند.
- طول دوره درمان بایستی کوتاه بوده و جهت درمان های طولانی مدت باید از کمترین دوزها استفاده شود.
- صرفا در محل های درگیر ضایعه مصرف شود.
- در صورت عدم بهبودی بعد از 6 هفته بایستی مجددا بیماری ارزیابی گردد.
- ایمنی مصرف آن بیش از 1 سال اثبات نشده است.
- علائم موضعی مثل درد و سوزش می تواند در روزهای اول درمان دیده شود و معمولا خود بخود بهبود می یابد.
- در محل های مبتلا به عفونت های فعال باکتریایی یا ویروسی استفاده نشود.
- بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک مستعد عفونت های پوستی اند و پیمکرولیموس می تواند میزان بروز اگزما هایپرتریکوم، زونا و هرپس را افزایش دهد.
- زگیل/ پاپیلوما با مصرف این دارو دیده شده است.
- می تواند لنفادنوپاتی ایجاد نماید.
- از کپی محتوای دارویاب پرهیز کنید
- فرد مصرف کننده ی این دارو نباید در معرض نور طبیعی یا مصنوعی به مدت زیاد قرار گیرد.
- مصرف Elidel در کودکان کمتر از 2 سال بررسی نشده است.

- از پوشیدن لباس های تنگ خودداری شود.
- سوزش در محل استعمال معمولا در روزهای اول رخ داده و به مرور بهبود می یابد.
- تا زمان بهبودی کامل علائم، درمان را ادامه دهید.