اطلاعات دارو
موارد مصرف مپیواکائین
مپيواكائين به عنوان بيحس كننده موضعي تزريقي براي ايجاد بيحسي موضعي يا منطقهاي ( ناحيه كمري يا دمي)، انفيلتراسيون يا انسداد عصب دندان ، انفيلتراسيون موضعي يا انسداد عصب محيطي مصرف ميشود.
مکانیسم اثر مپیواکائین
-بی حسی موضعی؛ با کاهش نفوذ پذیری سدیم و افزایش آستانه عمل،از تولید٬ هدایت امواج عصبی جلوگیری می کند.
فارماکوکینتیک مپیواکائین
پيوند اين دارو به پروتئين بسيار زياد است . نيمه عمر دارو در بزرگسالان 2/3-9/1 ساعت است.زمان شروع اثر دارو سريع تا متوسط وطول مدت آن متوسط ميباشد. جذب سيستميك اين دارو كامل است. متابوليسم دارو كبدي و دفع دارو كليوي است.
عوارض جانبی مپیواکائین
عوارض جانبي به طور كلي به مقدار مصرف، محل تزريق و غلظت پلاسمايي آن بستگي دارد. اختلال بينايي، تشنج، سرگيجه، همهمه يا زنگ زدن گوش، لرزش يا رعشه، اضطراب، هيجان، عصبانيت، تهوع و استفراغ و سفتي گردن در مواقعي كه تزريق در نخاع انجام گيرد از عوارض جانبي اين دارو هستند.
تداخلات دارویی مپیواکائین
بزرگسالان : اين دارو با داروهاي ضد مياستني، داروهاي مضعفCNS ، داروهاي گندزدا حاوي فلزات سنگين، گوانتيدين، مهار كنندههاي مونوآمين اكسيداز و داروهاي مسدد عصبي – عضلاني تداخل دارد.
هشدار ها مپیواکائین
1.دركودكان و سالمندان امكان بروز مسموميت عمومي با اين دارو بيشتر است.
2.در عيب كار قلبي – عروقي، سابقه حساسيت دارويي و وجود التهاب و يا عفونت در محل تزريق بايد با احتياط فراوان استفاده گردد.
2.در عيب كار قلبي – عروقي، سابقه حساسيت دارويي و وجود التهاب و يا عفونت در محل تزريق بايد با احتياط فراوان استفاده گردد.